سوال اول که توسط یکی از کاربران در ذیل مطلب ( برای وحید عزیز ) مطرح شده که :

در این دعا میگوییم خدایا همه فقیران را غنی کن و همه گرسنگان را سیر ....و همه مریضان را شفا بده در صورتیکه فقیری و گرسنگی و مریضی همیشه بوده و هست و حتی خود خداوند این بلایا را به بعضی مومنان میدهد تا اجر و غفران گناه نصیب آنان شود و در بودن این بلایا خیر قرار دارد پس دعا کردن به این شکل کلی و همه گیر بی معنی است؟

پاسخ اینکه : این دعا یکی از دعاهای فرج است یعنی خلاصه ی این دعا این است که خداوندا دولت کریمه ای که در آن هیچ فقیر و گرسنه و برهنه ای نیست را زودتر برسان قطع نظر از مطلب بالا ، انسان با بیان این عبارات در واقع دارد وسعت نظر خود را می رساند که من فقط به رفع فقر و گرسنگی و بیماری خود فکر نمی کنم بلکه دوست دارم همه ی فقراء و گرسنگان و بیماران از مشکل خود رهایی یابند . در حقیقت این دعا به ما می آموزد که خودبین و خودخواه نباشیم و به جار قبل از دار بیندیشیم

سوال دوم را کسی مطرح نکرده ولی احتمال دادم خوانندگان با مطالعه ی مطلب ( یک خاطره ی شیرین ) به ذهنشان برسد که چرا من ازدواجی را که دختر به اصل آن ناراضی بوده تجویز کرده ام و کلّی از صحّت آن ذوق نموده ام ؟!؟

جواب اینکه : شکی نیست که ازدواج مطلوب آن است که دختر صددرصد به آن راضی باشد . من نگفتم ازدواج آن خانم مطابق با استانداردهای دینی بوده است . همانطور که اقدام آن بنگاهدار نامرد بی مروت در خریدن منزل آن نیازمند مضطر کاری بسیار زشت و قطعا معصیت بوده است . بحث بنده تنها و تنها پیدا کردن راهی برای برون رفت از مشکل حرام بودن زن و شوهر و حرامزاده بودن فرزندان حاصل از این ازدواج بود و واضح است که صحّت غیر از مطلوبیّت است . مثالی بزنم : اگر شخصی گوسفندی را بدزدد و با یک چاقوی غصبی سر او را با شرائط شرعی ببُرد ، لاشه ی آن گوسفند پاک و گوشتش حلال است . گر چه اصل گوسفند و وسیله ذبحش غصبی بوده و کار این شخص در تصرف در مال غیر حرام بوده ولی از نظر وضعی گوشت گوسفند حلال است و صاحبش میتواند با خیال راحت میل کند و اگر همان دزد هم گوشت آن را بخورد از نظر خوردن مال غصبی دچار معصیت شده نه از جهت اکل مردار