در عشق دو دستگی نداریم        ما میل به خستگی نداریم

ما بیمه ی شاه کربلائیم            امکان شکستگی نداریم

صدسال اگر خدا دهد عمر        ما بازنشستگی نداریم

حق الناس

هر گاه در روایتی گفته می شود که فلان نماز یا فلان روزه یا فلان عمل باعث آمرزش همه ی گناهان می شود، منظور از گناهان، گناهان بینِ ما و خداست که در فرهنگ دینی از آن به حق الله یاد می شود مانند شُرب خمر
اما در حق الناس، مانند دزدی، قتل، به صِرف توبه به درگاه الهی بخشوده نمی گردد مگر آنکه خسارت وارده را جبران نموده و صاحب حق را راضی نماید. مثلاً مالش را به او برگرداند یا خود را برای قصاص تسلیم ورثه کند مگر آنکه خود او از حقش بگذرد و یا ورثه عفو نمایند.
پس روایاتی که می گوید: گناهان زائر امام حسین(ع) آمرزیده می شود، معنایش این نیست که حق الناس او نیز نادیده انگاشته می شود و حتی نمازهایی که نخواهنده قضا ندارد!
حتی درباره شهید از امام باقر (ع) روایت شده که:
‏ أَوَّلُ‏ قَطْرَةٍ مِنْ‏ دَمِ‏ الشَّهِيدِ كَفَّارَةٌ لِذُنُوبِهِ إِلَّا الدَّيْنَ فَإِنَّ كَفَّارَتَهُ قَضَاؤُه‏

اولین قطره ی خون شهید که ریخته می شود، گناهانش پاک می گردد مگر بدهکاری هایش به مردم که آن حتماَ باید ادا گردد

...

پس از خواندنِ داستان مزخرف ( طلب آمرزش) محروم صادق هدایت ( بخوانید: کاذب ضلالت ) تصمیم به نوشتن این مطلب گرفتم

ادامه نوشته

پاسخ به یک نظر

آقای عباس در بخش نظرات پست اختلاف مراجع تقلید نوشته اند:

سلام با تشکر از وبلاگ خوبتان. فکر کنم که در اعلام روز عید فطر باید به نظر حاکم اسلامی رجوع کرد نه مرجع تقلید و این امر از چند جهت حایز اهمیت است: 1- از اختلاف و دو دستگی جلوگیری می شود. 2-مرجع تقلید کارش استنباط احکام دین از منابع اسلامی است نه تطبیق موضوعات بر احکام و این مورد اخیر وظیفه خود مکلف است. مرجع تقلید فتوا می دهد که روزه گرفتن در روز عید فطر حرام است اما اینکه چه روزی عید فطر است وظیفه خود مکلف است که با تحقیق و تفحص تشخیص دهد و حاکم اسلامی با در اختیار داشتن ابزار و امکانات لازم جهت تشخیص این امر بهترین گزینه قابل اعتماد برای مکلفین است. با تشکر

در پاسخ باید بگویم:

مرجع تقلید دو تا فتوا دارد: 1 - روزه گرفتن در روز عید فطر حرام است 2 - رؤیت هلال با تلسکوپ کافی یا ناکافی است

و مقلّد باید در هر دو مورد از مرجعش تبعیت نماید

خانم زرنگ!

یکی می گفت: از شدت بیکاری! زنگ زدم 118 و گفتم: شماره توماس ادیسون را لطف کنید! خانم پاسخگو بدون معطلی یک شماره داد! کنجکاو شدم. به شماره ای که داده بود زنگ زدم. آقایی برداشت و گفت: تیمارستان فارابی، بفرمایید!

سفر مکرّر به کربلا

چندی قبل یکی از دوستانی که پارسال با هم به کربلا مشرّف شده بودیم و امسال نیز قصد داشت به کربلا مشرّف شود، با من تماس گرفت و گفت: برخی می گویند: به جای اینکه هر سال کربلا بروی، هزینه اش را به یک نیازمند بده. قطعاً امام حسین (ع) هم به این کار راضی تر است. حالا من چه کار کنم؟

من گفتم: هزینه ی کربلا را از کجا تهیه می کنی؟ گفت: وام می گیرم. گفتم: آیا اگر قرار باشه کربلا نری، باز هم وام می گیری تا به یک نیازمند کمک کنی؟ گفت: نه، من خودم دست و بالم خالیه و مستأجر هستم. فقط به عشق کربلا می خوام وام بگیرم.

این جواب به ذهنم آمد که به او بگویم: به قلبت مراجعه کن، اگر الآن هم مثل دفعه ی اولی که کربلا مشرّف شدی، در خود شور و شوق و اشتیاق این سفر را احساس می کنی، وام بگیر و برو. حتی اگر هر سال این حال را داری، برو. اما اگر یک سال دیدی که نه،اون اشتیاق لازم را نداری، فقط به خاطر اینکه هر سال می رفتی، می خواهی امسال هم بروی یا چون دوستانت دارند می روند، می خواهی با آنها بروی و از این قبیل انگیزه ها، شاید بهتر باشد مدتی صبر کنی تا اشتیاق اولیه برگردد و تا آن موقع، شاید ترجیح با این باشد که شخصی را که تا به حال به کربلا نرفته و اشتیاق این سفر را دارد ولی هزینه اش را ندارد، با هزینه ی خودت به این سفر بفرستی تا هم به ثوابش رسیده باشی و هم مشتاق زیارتی را واصل به آرزویش کرده باشی.

خیلی از این این ایرادها که: چرا هر سال می ری کربلا؟ هزینه ی کربلا را بده به یک نیازمند و از این قبیل، از طرف کسانی صورت می گیرد که نه کربلا می روند و نه دست نیازمندی را می گیرند!

البته سزاوار است که زائر حضرت سید الشهدا در هزینه سفر و خرید سوغاتی تا می تواند صرفه جویی کند. گاهی با هزینه ای که یک زائر برای خرید سوغاتی می کند، چند نفر می توانند به این سفر مشرّف گردند!

آنهایی هم که تا حالا مشرّف نشده اند، اگر به قرض هم شده، زمینه این سفر را فراهم کنند که در غیر این صورت خیر عظیمی را از دست داده اند

البته باید وامشان آلوده به سود و ربا نباشد!

شرّت کم!

یه رفیق دارم که هر وقت باهام تماس می گیره، در انتهای مکالمه که می گم: خداحافظ

میگه: شرّت کم، خیرت زیاد!

عیدی

چیست دلچسب ترین عیدیِ این شهرُ الله؟

یک سحر

وقت اذان

صحنِ اباعبدالله (ع)

درخواستی بزرگ

در قنوت نماز عید، خواسته ی خیلی عجیبی وجود دارد که اگر خودشان نگفته بودند که این را از خداوند بخواهیم، هیچگاه جرأت درخواست آن را نداشتیم
از خدا می خواهیم که:

هر خیری را که نصیب محمد و آل محمد (ص) کرده ای، نصیب ما هم بگردان
و هر شرّی را که از آنها دور نموده ای، از ما هم دور بگردان

چه درخواست بزرگی!
و اگر مستجاب شود، چه می شود!

نماز هزار و یک قل هو اللهی!

شب عید فطر یک نماز دو رکعتی مستحب است

رکعت اول بعد از حمد، هزار بار قل هو الله و رکعت دوم بعد از حمد، یک قل هو الله

خدا رحمت کند پدر مادر بزرگم مرحوم حاج آخوند طزرجانی را که بالای منبر می فرمودند:

امشب، دو رکعت نماز داره. رکعت اول، بعد از حمد، هزار بار قل هو الله، رکعت دوم اگه زنده موندی، یک قل هو الله!

اختلاف نظر مراجع

بعضی ها جاهلانه یا مغرضانه، این قضیه ی اختلاف فتاوای مراجع را خیلی بزرگ می کنند. در حالی که اختلاف نظر بین متخصصین امری طبیعی می باشد. پزشکش که با جان انسان سر و کار دارد، خیلی وقتها یکیشون می گه: باید جراحی کنی و یکیشون می گه: جراحی لازم نیست، با قرص خوب می شی!

بعضی چنین وانمود می کنند که: آه و واویلا که عید فطر و رمضان قاطی شد! و چه بسا مردم در عید فطر روزه بگیرند یا روز آخر رمضان را به خیال عید، بخورند!

در حالی که اصلاً هم از این خبرها نیست. اصلا فرض کنید یک زن و شوهر، زن مقلد آقای بهجت و مرد مقلد آقای مکارم باشد و ماه با تلسکوپ رؤیت شود. خب، زن پنج شنبه را می خورد و مرد روزه می گیرد و هیچ مشکلی هم پیش نمی آید و هر دو هم به وظیفه ی خود عمل کرده اند، نه زن در خوردن روزه معصیت کرده و نه مرد به خاطر خوردن روزه گناه نموده است.

گرفتن روزه عید فطر بر کسی حرام است که با علم به اینکه امروز روز عید فطر است روزه بگیرد، نه کسی طبق فتوای مرجعش عید ثابت نشده است، چنین شخصی واجب است روزه بگیرد حتی اگر در واقع عید فطر باشد.

خدا کنه امروز عصر ماه با تلسکوپ رؤیت نشه، که هم یک روز بیشتر روزه بگیریم و هم روز جمعه نمازجمعه تعطیل بشه!

چند نکته درباره فطریه

1 - حتی کسی هم که غذای غالبیِ او برنج می باشد، اگر سه کیلو گندم یا قیمت آن را به فقیر بدهد، کافی است ولی بهتر است سه کیلو برنج را حساب کند

2 - اگر سرپرست خانواده ای زکات فطره ی افراد تحت تکفلش را نپردازد، پرداخت فطریه بر خود آنها واجب نیست

3 - کسی که زندگیش به سختی می گذرد و درآمدش کفاف مخارجش را نمی دهد، واجب نیست زکات فطره بدهد بلکه حتی می تواند زکات بگیرد

4 - شخصی که سید نیست نمی تواند زکات خود را به فقیر سید بدهد ولی سیّد می تواند به سید و غیر سید زکات بدهد

5 - مهمانی که بعد از غروب آفتاب شب عید فطر وارد منزل میزبان شود، فطریه اش بر عهده ی خودش است نه میزبان

6 - زکات سربازان بر عهده پدرانشان است نه دولت

7 - اگر انسان می خواهد نماز عید بخواند، باید قبل از نماز زکاتش را مشخص و جدا کرده باشد ولی کسی که نمی خواهد نماز عید فطر بخواند، تا ظهر فرصت دارد که زکاتش را پرداخت یا حداقل جدا کند

در صورتی می توانیم فطریه مان را به ارگانهای جمع آوری فطریه بدهیم که مطمئن باشیم به دست مستحق می رسانند

8 - نماز عید فطر را می توان فردا هم خواند و در قنوت هایش هر ذکر و دعایی کافی است

درباره رؤیت هلال

سال گذشته و در پی اختلاف نظر مراجع درباره ی رؤیت هلال ماه شوال، مطلب زیر را نوشتم:

http://vafi.blogfa.com/cat-367.aspx

امسال این توضیح را اضافه می کنم که:
برخی از موضوعات شرعی را همه ی مراجع قبول دارند که چشم عادی در اثبات آن ملاک است. مانند نجاست. مثلا اگر دست کسی خونی شده باشد و او بعد از بند آمدن خون و شستن محل آن، هر چه با چشم نگاه می کند، اثری از خون نمی بیند، آن محل از نظر شرعی پاک است. اگر چه اگر با میکروسکوپ مشاهده کند، ذرات ریز خون را خواهد دید. ولی چون ملاک رؤیت عادی است، دیدن ذرات خون با چشم مسلح باعث حکمِ به نجاست نمی گردد. به همین جهت، همه می گویند: اگر رنگ یا بوی خون در لباس باقی بماند، نجس نیست. با اینکه رنگ و بو، منفک از ذرات بسیار ریز خون نمی باشد
برخی از موضوعات شرعی هم هست که همه ی مراجع قبول دارند که چشم عادی و مسلّح در اثبات آن تفاوتی نمی کند. مانند دیدن نامحرم. مثلاً اگر کسی با یک دوربین قوی، موها یا بدن نامحرمی را از فاصله چند کیلومتری ببیند، باز هم حرام است.
در قضیه ی رؤیت هلال، اختلاف وجود دارد که آیا ملاک، خروج هلال از تحت الشعاع است و تلسکوپ فقط وسیله ای برای اثبات این خروج است. یا اینکه رؤیت با چشم عادی موضوعیت دارد و دیدن هلال با چشم مسلّح کفایت نمی کند. به بیان دیگر، رؤیت هلال از قبیل رؤیت نجاست از است یا مانند رؤیت نامحرم می باشد؟
عجیب آن است که مراجعی مانند مرحوم آقای بهجت، تلسکوپ را کافی می دانستند ولی علمای روشنفکر و به روزی مانند آقای مکارم، کافی نمی دانند و رؤیت با چشم عادی را ملاک می دانند!
توجه به این نکته هم لازم است که کسانی که حکم حاکم را در اثبات اول ماه کافی می دانند، در صورتی است که حاکم با مرجع شخص مکلّف، اختلاف مبنایی نداشته باشد. در نتیجه اگر رهبری پنجشنبه را عید فطر اعلام کنند و معلوم باشد که هلال با فقط با تلسکوپ قابل رؤیت بوده است، برای کسانی که مقلد آقای سیستانی و وحید و مکارم هستند، کافی نیست و آنها باید پنج شنبه را احتیاطاً روزه بگیرند.

احترام!

دیروز در مراسم تحلیف رئیس جمهور

وقتی اینها می خوندند:

http://cdn.tabnak.ir/files/fa/news_albums/336540/3646/resized/resized_278052_820.jpg

همه به علامت احترام، ایستادند

ولی وقتی قاری، قرآن تلاوت می کرد

همه نشسته بودند!

حالا شما هر چی دلتون می خواهید به من بگید!

کاش . . . !

رسول گرامی اسلام ( صلی الله علیه و آله ) فرمودند:

 لَوْ يَعْلَمُ الْعِبَادُ مَا فِي رَمَضَانَ لَتَمَنَّتْ‏ أَنْ يَكُونَ رَمَضَانُ سَنَة

اگر بندگان می دانستند چه [ برکاتی ] در ماه رمضان است، آرزو می کردند که ای کاش رمضان یک سال بود
ولی این روزها همه می گویند: کاش ماه، 29 روزه باشه!

مبارزه ی جدی نیروی انتظامی و وزارت ارشاد با بدحجابی!!!

http://f.manmote.com/img/tanaqoz.jpg

دو جمله ی (روی حرفش ایستاده) و (حرفش را زیر پاش گذاشته) در معنا واحد و در مقصود ضد همند

  دو عبارت (کلاه گذار) و (کلاه بردار) در معنای اصطلاحی یکی هستند امّا در معنای لغوی ضدّ همند!

زبان حال خداوند

http://uploadtak.com/images/p1427_.pdf

دو خطبه ی منسوب به حضرت امیر (ع)

http://uploadtak.com/images/m1127_.pdf

چرا دعاهای ما ؟!؟

چرا هرچه دعا میکنیم ، مشکلات و گرفتاریهایمان برطرف نمیشود ؟ این سؤالی است که خیلی ها مخصوصا در ماه مبارک رمضان و شبهای قدر میپرسند و من گاهی اینگونه پاسخ می دهم:

خداوند در سوره ی شوری میفرماید : ( و ما اصابکم من مصیبة فبما کسبت ایدیکم و یعفو عن کثیر)

بسیاری از گرفتاریها و گره ها درحقیقت بازتاب اعمال گذشته ی ماست که یا یادمان رفته و یا خود را نسبت به آنها به فراموشی زده ایم ! در این عالم هیچ کاری گم نمیشود و هر چه بکاریم ، همان را درو میکنیم . به قول شاعر :

آنچنان گرم است بازار مکافات عمل

گر به دقت بنگری ، هرروز، روز محشر است

مگر مشکلات ما چیست ؟ یا مشکل مالی داریم و از پرداخت قسطهای وامهایمان عاجز شده ایم یا بیماری داریم که بیماریش طول کشیده و یا . . . از همین قبیل . به حمدالله مشکل معنوی که نداریم ! و مگر مشکل معنوی هم وجود دارد ؟! بگذریم

قطع نظر از اینکه برخی از این مشکلات در واقع امتحان و آزمایش است که اگر از آن سرافراز درآییم ، بر درجات و مقامات معنوی ما افزوده میگردد و چه زیباست حدیثی که میفرماید : ( در روز قیامت وقتی اهل عافیت ، اجر و پاداش اهل مصیبت را مشاهده مینمایند ، آرزو میکنند که ای کاش ما در دنیا با قیچی ریزریز شده بودیم !

گذشته از این دست مشکلات و آزمایشات ، بسیاری از گرفتاریها ، ناشی عملکرد خود ماست و خودکرده را تدبیر نیست

گاهی ظلم هرچند به ظاهر کوچک به یکی از مخلوقات الهی ، تبعات جبران ناپذیری برای ظالم به بار می آورد . ( انّ الله لا یحبّ الظالمین ) ( انّ الله لا یهدی القوم الظالمین ) متأسفانه ما تا واژه ی ظالم و ستمگر و جنایتکار را میشنویم ، ذهنمان به فرعون و نمرود و شمر و یزید و صدام میرود و غافلیم از اینکه ممکن است خود ما نیز مصداقی برای این عنوان باشیم . اصلا دقت کردید که من گفتم ظلم به یکی از مخلوقات و نگفتم ظلم به انسانها ؟ چرا که گاهی ظلم به یک حیوان هم موجب گرفتاری ظالم میگردد . در کتاب کیمیای محبت میخواندم که قصابی به نزد مرحوم رجبعلی خیاط آمد و گفت : فرزندم در حال جان دادن است ، برای سلامتیش دعا کنید . ایشان مدتّی سر به زیر انداخت و فرمود : گوساله ای را جلوی مادرش سر بریده ای ، باید بچه ات جلوی چشمت بمیرد و دعا هم فایده ای ندارد !

می بینید ؟ با اینکه سر بریدن حیوانی جلوی مکروه است نه حرام ولی بالاخره چیزی که عوض داره گله نداره

یا  مثلا اگر گره ای به زندگیمون افتاده ، هیچ فکر کردیم که شاید یه زمانی یه بنده ی خدا بهمون رو زده تا گره ای از کارش وا کنیم ولی ما بهش بی اعتنایی کردیم و قدمی برای رفع مشکلش برنداشتیم . شاید الآن که مشکل مالی داریم ، نتیجه ی اون برخورد بد ما  با کسی بوده که از ما برای رفع مشکلش مقداری قرض میخواسته و ما با اینکه داشتیم ندادیم یا حتی خیلی پیش و پا افتاده تر از اینها ، مثل اون روزی که اون آقا از تاکسی پیاده شد و چون پول خرد نداشت ، تا چشمش به ما افتاد گفت : آقا دارین این هزاری را خرد کنید ؟ و ما بدون اینکه دستی به جیب و نگاهی به کیفمان کنیم ، گفتیم : ندارم ! هم دروغ گفتیم هم حاضر نشدیم چند ثانیه وقت صرف دست توی جیب کردن بکنیم یا به اون ارباب رجوع بیچاره ای میدونستیم از شهرستان اومده و با چند دقیقه وقت گذاشتن میشه کارش رو راه انداخت ، گفتیم : برو هفته ی دیگه بیا ، یا به منشیمون گفتیم : بگو : رئیس جلسه داره ! ولی حالا در شبهای قدر انتظار داریم خدا فورا دعاهامون رو اجابت و مشکلاتمون رو برطرف کنه و اگر صبح بشه و گره ای باقیمونده باشه ، از خدا طلبکار میشیم و به او معترض !

تازه خداوند در آیه ای که اول مطلب نوشتم ، فرموده : ( و یعفو عن کثیر) یعنی : خدا از بسیاری از خطاهای ما نیز چشم پوشی میکند و گرنه اگر بخواهد مو را از ماست بکشد و مکافات تمام کوتاهیهای ما را همین دنیا بدهد ، احدی جان سالم به در نمی برد . زندگی ما مملو از گناه و معصیت و ظلم و حق کشی است و آن وقت میگوییم : چرا باران نمی بارد ؟! به نظر من با وضعیتی که ما و جامعه ی ما داریم ، همین که سنگ از آسمان نمی بارد ، جای شکر دارد !

تحلیل غلط

در خبرها آمده بود که آقای بهرمانی گفته است:
با وجود صراحت پیامبر در واقعه غدیر و بنا به سفارش آن بزرگوار، حضرت امیر(ع) به رأی مردم توجه می‌کرد و نمی‌خواست خود را بر مردم تحمیل کند
صدور این سخنان سُنّی گونه از یک مدّعیِ شیعه بودن، عجیب است.
هر بچه شیعه ای می داند که: با دغل بازی نگذاشتند حضرت به حق خود برسد نه اینکه حضرت به رأی مردم احترام گذاشته باشند و نخواسته باشند خود را بر مردم تحمیل کنند!
هر بچه شیعه ای می داند که: انتخاب ابوبکر با رأی مردم نبود. آیا چند نفری که در سقیفه جمع شده بودند و تازه اختلافات شدیدی هم داشتند، مردم بودند؟!؟
تعجب است صدور این مزخرفات از کسی که به پیشوند آیت الله علاقمند است!
قبلاً نظیر این حرف ها را از خاتمی هم شنیده بودیم

از اینها یک سؤال دارم:

آیا وقتی پیامبر اسلام (ص) در غدیر فرمودند: علی مولای شماست، قبلش از مردم نظر خواستند؟!

آیا این کار پیامبر، تحمیلِ بر مردم نبود؟

اونقدر رأی مردم رأی مردم کردیم، که خودمون هم باورمون شده!!!

باز هم شریعتی!

ظاهراً جناب خراسانی دست از سر شریعتی بر نمی داره

دوباره در بخش نظرات، آدرس این سایت را برایم فرستاده است:

http://www.imam-khomeini.ir/fa/c76_15217/

نویسنده مقاله ی آدرس بالا در ابتدای سخنش می گوید:

یکی از علل گیرایی سخنان دکتر شریعتی این بود که شجاعانه در مقابل برخی برداشت های متحجرانه از دین می ایستاد. به همین جهت تمام متحجرین را علیه خود می شوراند.

برای جناب خراسانی نوشتم:

باید دید تعریف تحجّر در دیدگاه شریعتی چیست؟

اگر امثال حجاب و چادر، تحجّر محسوب می شود، سخن نویسنده ی مقاله صحیح است!

زیرا شریعتی گفته است:

چادر امروزه بندی بر دست و پای زن تلّقی می شود و روح قرن ما آن را برای زن، زشت و حقارت آمیز می بیند

shariati.nimeharf.com/Shariati/article-854

خدا بگم جناب خراسانی را چی کار کنه که ما را مجبور می کنه به جای تلاوت قرآن و دعا در این ماه عزیز، افراد و افکارشان را نبش قبر کنیم!

درباره فتوای جنجال برانگیز آقای بیات

http://vafiii.persiangig.com/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%20%D9%81%D8%AA%D9%88%D8%A7%DB%8C%20%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C%20%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA.pdf

دفاعی از مرحوم سید ذاکر

جتاب خراسانی در بخش نظرات نوشته اند:

کلیپ زیبایی بود ولی از جرمهای جناب ذاکر چیزی رو کم نمیکنه. خود زنی ها و قلاده به گردن انداختن ها و خود رو سگ کوی امام حسین و زینب (س) و رقیه (س) دونستن و . . .

عرض کنم که من با مرحوم سید جواد، در سال 72 و 73 همکلاس بودیم و چون اذان بسیار زیبایی می گفت، به او علاقه داشتم

بعدها که طلبگی را رها کرد و وقتش را به مداحی اختصاص داد هم پیگیر مداحی هایش بودم

در اوائل در مداحی های خود تعابیری به کار می برد که مناسب نبود یا حداقل برای عوام قابل هضم نبود

به همین جهت مورد اعتراض مذهبی ها واقع شد و همین باعث شد که تعدیل شود و آن تعابیر شرک آمیز را به کار نبرد

اما اینکه از خود زنی و خود را سگ کوی امام حسین (ع) نام بردید، جای تعجب دارد

کجای خود زنی ایراد دارد؟! مگر سینه زن ها و زنجیر زن ها خود را نمی زنند؟

در مصیبت حضرت سیّد الشهدا (ع) جا دارد انسان خودش را بکشد چه برسد به خودزنی

وقتی تعبیر خودزنی را دیدم، یاد مرحوم سید محمد باقر حکیم افتادم

قبل از مطالعه اداه مطلب، این کلیپ را تماشا کنید:

http://www.yasintv.com/musicvideo.php?vid=2abba528c

ایراد به: خود را سگ کوی امام حسین دانستن هم جای تعجب دارد.

سگ نماد دو چیز است: نجاست و وفا

کسی که می گوید: من سگ درگاه اهل بیتم، در واقع می گوید: من با همه ی پلیدی و نجاست و گنهکاریم، به این خاندان وفادارم و سگ کوی آنها بودن را بر پادشاهی عالَم ترجیح می دهم

مگر قضیه مرحوم رسول ترک را نشنیده اید؟

پس این آدرس را هم مطالعه کنید:

http://inn.ir/NSite/FullStory/News/?Serv=0&Id=24793&Rate=0

مرحوم خواجه نصیر الدین طوسی که افتخار تشیّع است، وصیت کرد او را در آستانه ورود زائران به حرمم کاظمین دفن کنند و روی قبرش آیه 16 سوره کهف را بنویسند که:

کلبهم باسطٌ ذراعیه بالوصید

در آثار شعرا هم تعبیر سگ اهل بیت زیاد آمده است. از جمله شعر آقای وحید خراسانی که در پایانش خطاب به حضرت امیرالمؤمنین عرضه داشته است:

وحیدم من اگر در جرم و تقصیر

سگی بودم، شدم در کوی تو پیر

تو که عالَم به خان خود بخوانی

نپندارم که این سگ را برانی

البته من نمی خواهم از تمام اشعار مرحوم ذاکر دفاع کنم. بالأخره او هم جوانی بود پر شور و احساس و ممکن است دچار افراط هایی شده باشد

اما اینکه خود زنی و سگ اهل بیت خواندن او را، جرم بنامیم، کار صحیحی نیست

حاج محمود کریمی هم در آن مداحی معروفش که می گوید: . . . در جواب اولی بگو علی . . . قطعاً مرتکب اشتباه شده است ولی این باعث نمی شود او را از دایره خودیها خارج و به او انگ و برچسب مجرم بزنیم

سگ با معرفت

کلیپی بسیار زیباست که توصیه می کنم ببنید

http://www.aparat.com/v/GTJVP

پیامک های ضد دینی

چند روز قبل یکی از دوستان که برادر شهید هم هست، پیامکی به این مضمون برایم فرستاد:

ستاد حجاب قم اعلام کرد: از این به بعد نگهداری عسل و میرزا قاسمی در یخچال ممنوع است مگر آنکه درب یخچال باز باشد

برایش نوشتم:

توهین و تمسخرِ حجاب و قم و محرم و نامحرم و احکام شرعی در ماه مبارک رمضان؟!!!!

در جواب نوشت:

حواسم به این چیزها نبود، عذر می خواهم

راست می گفت. عادتمان شده که هر پیامکی که بتواند برای لحظه ای خنده بر لبهایمان بنشاند، فوری واسه دوستان و آشنایان ارسال می کنیم. بدون اینکه روی محتوای آن و اهداف سازندگان آن فکر کنیم.

نمی گویم کسی که این پیامک را برای دوست من فرستاده، دشمن دین بوده ولی قطعاً سازنده ی اولیه ی آن ریگی در کفش داشته است

حجاب یکی از احکام مسلّم اسلام است و قم مظهر مذهب تشیع و پایگاه روحانیت

قطعاً سازنده ی اولیه، این دو موضوع را هدف گرفته بوده است

مسأله ی محرم و نامحرم هم که موضوع مناسبی برای تمسخر و استهزاء است

مراقب باشیم ناخواسته آلت دست دشمنان دین نشویم

فُزتُ وَ رَبِّ الکعبة

http://8pic.ir/images/42284267106338029743.pdf

درباره شریعتی

در پست قبلی، نامی از شریعتی و سروش به میان آمد. کاربری به نام خراسانی در بخش نظرات انتقاد کرد که چرا شریعتی و سروش را مورد ضرب و شتم قرار داده اید؟!
در جوابش نوشتم: معلوم میشه که شریعتی و سروش را نمی شناسید و با افکار انحرافی این دو نفر آشنایی ندارید. فعلاً پیشنهاد می کنم که نامه مرحوم مطهری به امام خمینی را که درباره موضوعاتی از جمله شریعتی است مطالعه کنید
ایشان پس از مطالعه نامه دوباره در بخش نظرات نوشتند که انتساب این نامه به مرحوم مطهری مشکوک است و آدرس سایتی را هم گذاشته اند که این نامه را زیر سؤال برده بود.

من صفحه ای دیگر از همان سایت را نشانش دادم که نظرات مرحوم بهشتی و مطهری درباره شریعتی را نقل نموده بود. این هم آدرسش:

http://www.mortezamotahari.com/fa/questionview.html?QuestionID=62404&SearchText

شب قدر فرصت پیدا کردم که حواشی ای هم بر نظرات آن دو بزرگوار زدم که در آدرس زیر با رنگ قرمز مشاهده می فرمایید:

http://uploadtak.com/images/x9291_.pdf

پیامک در جواب پیامک!

امروز عصر، یکی از دوستان همدانی که فردی روشنفکر  و طرفدار شریعتی است! و هر از گاهی پیامک های نیش دار واسم می فرسته [ همونی که یک بار به خمس ایراد داشت و مقاله ای در جوابش نوشتم که در آرشیو وبلاگ موجود است ]
این پیامک را واسم فرستاد:
دست مخترع کولر درد نکنه. چون اگر به الآنِ ما بود، می گفتیم: مشیّت خدا در این است که هوا گرم باشد و حتماً یک حکمتی هست و باید تحمّل کرد و نباید در کار خدا دخالت کرد! یا اینکه یک دعا ساخته بودیم و می گفتیم: باید روزی هفتاد بار از روش خواند تا خنک شد! اگر هم می خواندیم و خنک نمی شدیم، می گفتند: با اخلاص نخوانده اید، فقط بنده های با تقوا خنک می شوند!
واقعاً پیامک جامع و کاملی بود در شناخت عقائد این جماعتِ شریعتی و سروشی!
در جوابش نوشتم:
این جمله که: نباید در کار خدا دخالت کرد، سفسطه و بلکه تهمت است. دلیلش هم آن است که پیامبر کسی را که در ماه رمضان عربستان با باد بزن خود را باد می زد یا به زیر سایبان می رفت، از این کار منع نکرده اند و نفرموده اند: واجب است گرما یا نور آفتاب را تحمل کنید و در کار خدا دخالت نکنید!
لذا پدربزرگهای ما که کولر نداشتند، برای خانه هایشان سرداب می ساختند تا از گرما به آنجا پناه برند و هیچ مجتهدی هم این کار را حرام و حتی مکروه ندانسته است.
در جوابم نوشت: شوخی کردم!

لذت نماز

چندی پیش در یکی از نشریات حوزه می خواندم که:

مرحوم سیِّد مرتضی وصیت کرده بود که تمام نمازهای عمرش را بعد از مرگش، از طرفش قضا کنند

و درباره علت آن گفته بود:

از بس از خواندن نماز لذت می بردم، با خود گفتم نکند به خاطر لذت خودم نماز می خوانده ام نه به خاطر خدا!

لذا در اینکه نمازهایم خالصانه بوده، شک دارم

اینها و کجا و ما که از همه چیز لذت می بریم جز نماز و عبادت!

بیت الخلأ یا کلاس معرفت و شکر؟!؟

http://vafiii.persiangig.com/%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AA.pdf