برای محمدرضای عزیز
حاج اقا من حتما بايد هر 30 روز رو روزه بگيرم؟.هنوز 16 سالمه.
در پاسخ این عزیز عرض کنم:
روزه گرفتن بستگی به اراده دارد. اگر بر انجام آن مصمّم باشی، بر تو سهل خواهد شد. خیلی از ماها در روزهای عادی ساعت یازده صبح دلمون ضعف می ره ولی اگر روزه باشیم احساس گرسنگی نمی کنیم. این به این خاطر است که تصمیم گرفته ایم نخوریم.
تازه بعضی ها خیال می کنند که هنگام روزه نباید اصلا گرسنه یا تشنه شوند! در حالی که اساساً فلسفه روزه کشیدن گرسنگی و احساس تشنگی است تا هم به فکر گرسنگان بیفتیم و هم به یاد گرسنگی و تشنگیِ قیامت باشیم و هم معده بعد از یازده ماه فعالیت، استراحتی داشته باشد. لذا نباید در خوردن سحری و افطاری افراط نمود.
محمدرضا جان. می توانی شبها بیشتر بیدار باشی البته به صورت إحیاء نه تلویزیون و ماهواره! و فوتبال و از این حرفها. بعد از سحری و نماز صبح کمی صبر کن تا آفتاب طلوع کند و بعد از آن تا ظهر بخواب. بعد از ظهر هم سعی کن بیرون نروی و به فعالیت شدیدی مشغول نشوی. مدرسه ها هم که تعطیل است. اینطوری تحمل روزه برایت آسانتر است. البته ممکن است چند روز اول قدری سخت باشد ولی به مرور عادت می کنی.
یادت باشد که همزمان با تو عده ی زیادی از دختر بچه های ده ساله هم در حال روزه هستند.
و این را هم بدان که بابت هر روزه ای که عمداً نگیری باید شصت و یک روز روزه به عنوان جریمه بگیری!
یعنی اگر سی روز را نگیری، باید 1830 روز روزه بگیری
حالا بین سی روز و 1830 روز انتخاب با خودت!
البته اگر کسی از گرفتن روزه ناتوان باشد، روزه بر او واجب نیست
ولی تو جزء آنها نیستی!
تو به راحتی به غار حراء آمدی و روزی چهار پنج تا طواف مستحبی انجام می دادی!
خودت را دست کم نگیر و اگر هم کسی گفت: تو نمی تونی و سختته و ضعیفی و از این حرفها، در عمل ثابت کن که به راحتی می توانی سی روز را بگیری.
و اگر هم ماه مبارک، 29 روز شد، ناراحت می شوی که چرا یک روز از برکات روزه داری محروم شدی.
روزی یک جزء هم قرآن بخوان تا ختم قرآن هم کردی باشی.
اگر مسجد هم نزدیک خانه تان هست، حتما در نماز جماعت و جلسه ختم قرآنش شرکت کن.
اگر بتوانی جزء سی را هم در این ماه حفظ کنی، خیلی عالی می شود
جایزه اش؟
جایزه اش هم این باشه که به پدرت سفارش می کنم که تو را هر چه زودتر به کربلا هم ببرد.
با روحانی کاروانیِ خودم!
انشاءالله