قولوا : لا اله الا الله ، تُفلحوا

بگویید : لا اله الا الله ، تا رستگار شوید
این اولین ندا و دعوت رسول خدا بود که در بر بلندای کوه صفا در فضای مسجدالحرام طنین انداز شد
حضرت با این دعوت ، مردم را از پرستش بت ها بازداشته و به عبودیتِ الله یگانه دعوت نمودند
لا اله الا الله یعنی نفی بندگی هر چیزی و هر کسی جز الله
لا اله الا الله یعنی سرسپردن به خالق یکتا و مطیع محض دستورات او بودن
لا اله الا الله یعنی به همه کارها رنگ الهی دادن و اعمال را از هر گونه شرک و ریا پاکیزه ساختن
آیا مخاطب این دعوت الهی که بر زبان مبارک حضرت جاری شد، فقط مشرکان جاهلیت بودند ؟ هرگز ، ما نیز امروز مخاطب این ندا هستیم و باید به آن لبیک بگوییم
نگویید دیگر بتی در کار نیست و بت پرستی در بین ما وجود ندارد . بت ها گاهی از سنگ و چوب است و گاهی از جنس دیگر . هر چیزی که که ما را به خود مشغول و از یاد خدا بازدارد ، بت ماست
پیامبر گرامی اسلام (ص) از جایی عبور می کردند و عده ای را دیدند که بر بساط شطرنج نشسته اند و مشغول بازی با آن هستند . فرمودند : ( ما هذه التماثیل اللتی انتم لها عاکفون : انبیاء ، 52 ) یعنی همان جمله ای که حضرت خطاب به بت پرستان زمانش فرمود . و قرآن درباره کسانی که همواره دنبال هواهای نفسانی هستند ، فرموده است : ( افرأیت من اتخذ الهه هواه : جاثیه ، 23 )
پول و پُست و مقام و شهوت نیز می تواند بت انسان باشد . لذا در روایات آمده که در آخر الزمان : ( دینُهم دنانیرُهم ) : دین مردم درهم و دینار آن هاست
گاهی رسم و رسومات غلط  نیز همچون بتی سدّ راه فهم و عمل به حق می شود
باید این بت ها را شکست تا رستگار شد . تا از بند این بت ها نرستی به رستگاری نخواهی رسید و تا بنده خالص خدا نشوی ، باید برده صدها بت باشی
خداوند متعال برای حفظ فکر ما از انحراف از صراط مستقیم توحید ، انبیاء و امامان را برای ما قرار داد تا با هدایت آن ها و در پرتو توسل به آن ها به توحید حقیقی برسیم و از انواع مختلف شرک محفوظ بمانیم
بسیاری از مردم می پندارند که دین و انبیا آمده اند تا آن ها را از لذّات زندگی محروم کنند و دین داری را مرادف با محدودیت و در غل و زنجیر قرار گرفتن می انگارند . در حالی که درست برعکس است . انبیا آمده اند تا دست ما را بگیرند و چند پله بالاتر ببرند و ما را با لذّاتی آشنا کنند که لذّات مادی در مقایسه با آنها هیچ و پوچ است . انبیا آمده اند تا غل و زنجیرها را از پای ما باز کنند و به ما پرواز بیاموزند تا از زمین دل بکنیم و به آسمان و آسمانیان و ملکوت نزدیک شویم
دل بستن به مادیات همچون غل و زنجیری در پای پرنده ای است که مانع پرواز اوست . تا از مادیات دل نکنیم ، به معنویات نخواهیم رسید و اگر معنویات را نچشیم ،  تا آخر عمر مانند حیواناتی هستیم که : ( همّهم علفهم ) : تمام فکر و ذکر و سعی و تلاششان مصروف سیر کردن شکم و ارضاء شهوات است
طَیَرانِ مرغ دیدی ، تو ز پای بند شهوت           به در آر تا ببینی طَیَرانِ آدمیّت
بیاییم کمی درباره بت و شرک و ریا و اخلاص فکر کنیم و ببینیم تا چه اندازه به دعوت رسول گرامی اسلام لبیک گفته ایم و در نتیجه تا چه حد می توان نام ما را مسلمان و پیرو حضرت گذاشت . . .