خیانت در امانت در هر دین و آیینی حتی در میان بی دینان امری ناپسند و مذموم است . حتی در دهاتهای آمریکا نیز اگر شخصی در الاغی که به رسم امانت از صاحبش گرفته ، خیانت کند یعنی به او آب و علف ندهد تا از شدت ضعف بمیرد یا از او بار زیادتر از توانش بکشد ، چنین شخصی نزد همه ، خائن محسوب شده و مورد مذمّت قرار میگیرد . هر چیزی که مال دیگری است و با اجازه و رضایت او برای مدتّی محدود در اختیار ما قرار گرفته ، امانت به حساب میاید و حدود استفاده از آن را رضایت مالک اصلی مشخص میکند . مثلا اگر کسی موتور خود را به ما امانت میدهد و میگوید : حق نداری غیر از خودت را سوار کنی یا اتوموبیل خود را در اختیار ما قرار میدهد و شرط میکند که بالاتر از 80 با آن نرانیم یا در جاده ی خاکی با آن رانندگی نکنیم ، در همه ی این موارد اگر برخلاف شرط صاحب موتور یا اتوموبیل رفتار کنیم ، در امانت ، خیانت کرده ایم و شرعا هم ضامن هستیم .

حال از شما خواننده ی عزیز سؤال میکنم : آیا اعضا و قوایی که در اختیار ماست ، مال خودمان است یا به صورت امانت در اختیار ما قرار گرفته است ؟ چشم و گوش و دست و پا را خریده ایم یا ساخته ایم یا از طرف مالک اصلی در اختیار ما قرار گرفته ؟ مخاطب من منکرین خالق نیستند . با آنها باید جداگانه بحث نمود . مخاطب من کسانی هستند که معترفند قبلا نبوده اند و به طور تصادفی هم به وجود نیامده اند . خالقی دارند که تمام امکانات مورد نیاز یک عمر زندگی را وقتی در شکم مادر بودند ، در وجود شان تعبیه فرموده است . راستی اگر کودکی کور یا کر یا بدون دست و پا متولد گردد ، پدر و مادر و پزشکان چه کاری از دستشان برمی آید ؟! آری ، تمام اعضای ظاهری و باطنی و استعدادها و قابلیتهای ما و در رأس آنها نعمت حیات ، امانتی است از جانب ربّ العالمین ؛ لذا در استفاده ی از آنها آزادی مطلق نداریم و محدوده ی آزادی ما ، رضایت مالک حقیقی میباشد . هر انسانی باید ببیند خالقش به چه استفاده هایی راضی و از چه بهره برداریهایی ناراضی است و در آن چارچوب حرکت کند . کسی نمیتواند بگوید : چشم خودمه و به هر چیزی دلم میخواد ، نگاه میکنم  یا گوش خودمه و به هر صدایی دلم خواست ، گوش میدهم . حتی اختیار جان خود را نداریم که هر وقت از زندگی سیر شدیم ، خودکشی کنیم ! همه ی این ابزار امانتی است که ما در چندروز دنیا باید امانتدار خوبی برای آنها باشیم :

در حقیقت مالک اصلی خداست///این امانت چند روزی دست ماست

نتیجه آنکه هر گناهی در حقیقت خیانت در امانت و هر گناهکاری خائن محسوب میگردد و خداوند در قرآن میفرماید : ( إنّ الله لا یحبّ الخائنین )

معمولا وبلاگ نویسها در پایان هر مطلبی از خوانندگان خود التماس نظر میکنند ولی من از شما میخواهم به جای هر گونه نظر دادن ، اگر در منزل قرآن دارید ، کامپیوتر را خاموش کرده و به سراغ آن بروید . قرآن را باز کنید و سوره ی إسراء آیه ی 36 را با دقت مطالعه کنید :

إنّ السمع و البصر والفؤاد کلّ اولئک کان عنه مسؤولا