انار بحرین
اگر کسی ادعا کند که می تواند امام را مشاهده کند به صورتی که هر وقت بخواهد بتواند به محضر حضرت برسد و واسطه ای بین مردم و حضرت می باشد ، باید او را تکذیب کرد . زیرا او ادعای نیابت خاصه می کند در حالی که نیابت خاصه مخصوص زمان غیبت صغری و منحصر در چهار نائب خاص آن بزرگوار ( عثمان بن سعید ، محمد بن عثمان ، حسین بن روح و علی بن محمد سمُری ) می باشد
اما اینکه کسی حضرت را صورت غیر منتظره مشاهده کند یا جمال حضرت بدون اینکه بفهمد ایشان امام هستند، زیارت نماید و بعد از اینکه حضرت غائب شدند، تازه به خود بیاید و بفهمد چه سعادتی نصیبش شده بوده است، نه تنها محال نیست بلکه برای افراد زیادی در طول غیبت کبری به وقوع پیوسته است
البته باید توجه داشت که حساب مدعیان دروغگو و دکان داران شیّاد از حساب راستگویان صادق جداست و مؤمن کیِّس باید گول هر ادعایی را نخورد و فریفته ی هر مدعی ای نگردد و نیز باید بداند که مهم تر از رؤیت جسم حضرت، اتصال روحی و ارتباط معنوی و کوشش در به دست آوردن رضایت حضرت است و باید ورد زبانش و خواسته ی قلبش این باشد که :
اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي
مرحوم حاجی نوری در کتاب شریف ( النجم الثاقب ) صد قضیه از کسانی که در زمان غیبت کبری به محضر حضرت تشرّف یافته اند، نقل کرده که شاگرد ایشان مرحوم حاج شیخ عباس قمی 23 تای آن ها را در کتاب ارزشمند منتهی الآمال ذکر فرموده است که ما یکی از آن ها را در ادامه مطلب نقل می نماییم :