یکی از ایراداتی سنی ها به شیعه می گیرند این است که: شما می گویید به خانه ی علی حمله کردند و درب خانه اش را به آتش کشیدند و همسرش را زدند و او را به مسجد بردند و از او بیعت اجباری گرفتند. پس کو آن شجاعتِ بدری و خیبریِ علی و چرا دست به شمشیر نبُرد و از حق خود دفاع نکرد؟!؟ و وقتی از شیعه می شنوند: علی مأمور به صبر و سکوت بود، خیال می کنند این یک جوابِ بدون دلیل و صِرفاً برای فرار از پاسخ است.
دو هفته قبل که به کرمانشاه سفر کرده بودم و در منزل یکی از دوستان شبکه اهل بیت را تماشا می کردم، مجری برنامه روایتی را از کتاب صحیح مسلم خواند که کاملاً به نفع شیعه بود و دلالت داشت که نه تنها حضرت امیر بلکه سایر صحابه نیز از جانب پیامبر مأمور به صبر و سکوت در برابر ظلم خلفای بعد از حضرت بوده اند!
متن روایت این است:
قَالَ حُذَيْفَةُ بْنُ الْيَمَانِ . . . قَالَ يَكُونُ بَعْدِي أَئِمَّةٌ لَا يَهْتَدُونَ بِهُدَايَ وَلَا يَسْتَنُّونَ بِسُنَّتِي وَسَيَقُومُ فِيهِمْ رِجَالٌ قُلُوبُهُمْ قُلُوبُ الشَّيَاطِينِ فِي جُثْمَانِ إِنْسٍ قَالَ قُلْتُ كَيْفَ أَصْنَعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَدْرَكْتُ ذَلِكَ قَالَ تَسْمَعُ وَتُطِيعُ لِلْأَمِيرِ وَإِنْ ضُرِبَ ظَهْرُكَ وَأُخِذَ مَالُكَ فَاسْمَعْ وَأَطِعْ [ باب وجوب ملازمة الجماعة ]
خلاصه ترجمه:
رسول خدا (ص) فرمود: بعد از من پیشوایانی خواهند آمد که در راه هدایت من نیستند و به سنت من پایبند نمی باشند و حاکمانی بر شما مسلط خواهند شد که قلب هایشان قلبهای شیاطین و ظاهرشان انسان است [ الله اکبر از این روایت که چه دقیق اوصاف حاکمان ظالم بعد از پیامبر را بیان کرده است و الله اکبر از قدرت خدا که چنین روایتی در کتابی مانند صحیح مسلم آمده است! ] حذیفه می گوید: از حضرت پرسیدم اگر آن زمان را درک کردم، وظیفه ام چیست؟ حضرت فرموند: مطیع و شنوای آنها باش [ مطیع باش یعنی مخالفت نکن و شنوا باش یعنی سکوت کن ] اگر چه بر پشتت تازیانه بزنند و اموالت را غصب کنند [ الله اکبر از این خبر غیبی! حضرت زهرا را هم زدند و هم فدکش را غصب کردند و حضرت امیر در هر دو مورد صبر و سکوت پیشه کردند ]
البته این که چرا حضرت صحابه ی خود را به صبر و سکوت امر فرمودند، مجال دیگری را می طلبد. فعلاً غرض این بود که ثابت کنیم پاسخ شیعه کاملاً به جا و مطابق با واقع است.

این نکته را هم اشاره کنم که حساب حضرت زهرا(س) از حضرت امیر(ع) جداست و حضرت مأمور به صبر و سکوت نبودند. لذا خطبه ی فدک را ایراد فرمودند و آبروی شیاطین باطنی را بردند که رمز آن هم کوتاه بودن عمر آن حضرت پس از حضرت رسول بود. فتأمل

در پایان ذکر این نکته را لازم می دانم که: ممکن است کسی نتواند مضمون این روایت را هضم کند و آن را با وظیفه ی نهی از منکر و زیر بار ظلم نرفتن، در تعارض ببیند. این گونه افراد باید توجه داشته باشند که غرض فعلیِ ما این است که دهان کسانی را که می گویند: اگر زدن حضرت زهرا و غصب فدک راست بود، پس چرا علی سکوت کرد؟ و می خواهند نتیجه بگیرند که: پس اصل قضیه از بیخ دروغ بوده است، ببندیم. زیرا اهل سنت در برابر روایات دو کتاب صحیح بخاری و مسلم تسلیمند. فافهم