یکی از خنده دار ترین جلوه های دموکراسی ، مساوات همه مردم  در رأی دادن است . از رجال سیاسی تا یک پیرزن بی سواد روستایی ، از رهبر مملکت تا یک فرد ضدّنظام ، از دکتر و مهندس گرفته تا یک دانش آموز 18 ساله و . . . همه یک رأی دارند و رآی هایشان هم مساوی است !
مثلا در همین انتخابات گذشته که میرحسین موسوی کاندیدا بود ، رأی آقای خامنه ای که میرحسین 8 سال نخست وزیر او بوده و کاملا از صفات و ویژگی ها و عملکردها و قدرت های اجرایی او آگاه است با رأی یک نوجوان دبیرستان که اصلا در دوران میرحسین متولد نشده بوده ، یکسان بود !
یا مثلا می گویند : فلانی 10 ملیون آورد و رقیبش 8 ملیون و به عنوان برنده اعلام می شود و دیگه کاری ندارند که اون 8 ملیون فهمیده تر بودند یا اون 10 ملیون . شاید در میان اون 8 ملیون افرادی باشند که هر رأیشان به هزار رأی بیرزد
یادم نمی ره یک خانم طرفدار ورزش بانوان در یکی از انتخابات های مجلس در تهران فقط به خاطر اینکه مسأله ی دوچرخه سواری بانوان را مطرح کرد ، رأی دوم و بعضی می گویند رأی اول تهران را کسب کرد !