نحوه زیارت

آداب زیارت را باید از اهل بیت أخذ کنیم و برای نحوه ی تشرُّف به حرم به مفاتیح و کُتُب معتبر ملاک کارمان قرار دهیم. برای زیارت غسل کنیم، با قدمهای کوچک و همراه با وقار و تواضع به سمت حرم برویم. در ورودی حرم اذن دخول بخوانیم و سعی کنیم هنگام اذن دخول اشکی جاری شود ( که به فرموده ی امام صادق (علیه السلام): همین علامت اذن است ) و مُؤدّب رو به ضریح و در صورت امکان پشت به قبله ایستاده و زیارت بخوانیم. بعد از نماز زیارت هم خالصانه با حضرت گفتگو و درد دل کنیم. امّا کارهایی که برخی و گاهی هم از روی عشق و علاقه اختراع کرده اند، مثل سینه خیز رفتن به سمت حرم، نباید ملاک کار ما قرار گیرد. اگر این کار صحیح بود، ائمه ی اطهار ( علیه السلام ) انجام می دادند. ببینید در مفاتیح چه نوشته است؟ : امام صادق ( علیه السلام ) به یونس بن ظبیان که از حضرت طریقه زیارت سیّدالشهدا را پرسیده بود، فرمودند: هر گاه به زیارت آن حضرت می روی، در کنار فرات غسل کن (می گویند: آب لوله کشی کربلا از رود فرات است، پس اگر زیر دوش هتل هم غسل کنید ، با آب فرات غسل کرده اید ) و جامه های پاکیزه ی خود را بپوش و با پای برهنه روانه شو و در حال حرکت الله اکبر، لااله الا الله و سبحان الله بگو و صلوات بفرست تا به درب قبل از ضریح برسی و . . . و در جایی دیگر از مفاتیح در آداب زیارت آمده است که : هنگام رفتن به حرم، گامها را کوتاه بردار و با آرامی و وقار حرکت کن و خاضع و خاشع باش و سر به زیر بینداز و به بالا و اطراف خود التفات نکن و زبان را به ذکر تکبیر و تسبیح و تحمید و تهلیل و صلوات بر محمد و آل محمد ( علیهم السلام ) مشغول دار. هنگامی که بر در حرم رسیدی، اذن دخول را بخوان و سعی کن  با تصور جلالت قدر و عظمت مقام صاحب آن مرقد مُنوّر و به یاد آوردن گناهان و خرابیهای حال خود، رقّت قلب و خضوع وشکستگی خاطر به تو دست دهد و اگر به درستی در خود نگری، قدم هایت از رفتن باز ایستد و قلبت هراسان و چشمت گریان شود و این روح تمام آداب است. آری همه ی آداب زیارت را اهل بیت و بزرگان دین به ما یاد داده اند و لازم نیست ما از پیش خود چیزی درآوریم! یکبار خانمی خبر آورد که چندتا از خانم های کاروان می گویند: هفت بار دویدن بین الحرمین خیلی ثواب دارد! من پایم تاول زده و نمیتوانم این مسیر را هفت بار بدوم، چه کنم؟! من هم گفتم: اینها را زنها درآورده اند و طرف کلی خوشحال شد که تاول پایش بیشتر نمی گردد. سپس گفتم: برو به خانم ها بگو مواظب باشند بعد از هفت دور سعی سرشان را نتراشند! البته بعدها از قول یکی از عرفا دیدم که گفته است: من سعی بین حرم حضرت سیدالشهدا و حضرت عباس را کمتر از سعی بین صفا و مروه نمی دانم. ولی همچنان که عرض شد ملاک کار ما باید روایات و مفاتیح باشد نه سخن عرفا، مگر آنکه بر سخنشان دلیلی از روایات معتبر بیاورند