نمی دانم چرا احساس خوبی نسبت به نام گذاری فردا به نام روز زن ندارم.
همین احساس را نسبت به روز مرد و دختر یا حتی پرستار دارم.
فکر می کنم وقتی ما روز میلاد حضرت زهرا ( سلام الله علیها ) را به نام روز زن نام گذاری می کنیم، این احساس در عموم مردم پدید می آید که حضرت یک زن نمونه بوده اند و این پایین آوردنِ مقام آن حضرت در حدِّ یک زن البته یک زن خوب و نمونه است.
حضرت زهرا را نمی توان صِرفاً یک زن یا حتی یک انسان دانست. او ( انسیه ی حوراء ) و فرشته ای در قالب انسان است. و چه می گویم؟ که فرشتگان خادمان درگاه او و سجده کنندگان بر مقام و او و فرزندان او هستند.
همانطور که حضرت امیرالمؤمنین را به عنوان یک مرد خوب و روز میلادشان را به نام روز مرد گذاشتن، جفای به ایشان است.
و نیز روز میلاد حضرت زینب (س) را روز پرستار نامیدن و  روز میلاد حضرت معصومه (س) را روز دختر گفتن.
عجیب است! از طرفی اصرار دارند که به امام سجّاد (ع) بیمار نگویید و از طرفی روز حضرت زینب (س) را روز پرستار می نامند!
روز زن نامیدن ولادت حضرت زهرا، صِرفاً به خاطر زن بودن آن حضرت، مثل آن است که روز ولادت پیامبر اسلام (ص) را روز عرب بنامیم؛ چون ایشان عرب بوده اند!
روز ولادت حضرت امیر را باید روز انسان کامل نامید نه روز مرد.
روز ولادت حضرت زینب را باید روز شجاعت و ایثار و صبر نامید نه روز پرستار.
و روز ولادت حضرت زهرا (س) را واقعاً نمی دانم چه باید نامید؟!
زیرا زبان، قاصر و عقل، عاجز است از بیان و درک حقیقت آن نور الأنوار.
شخصیتی که وقتی خداوند می خواهد 5 نور پاک را به فرشتگان معرفی کند، او را محور قرار می دهند و نمی گوید: محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین و حتی نمی گوید: محمد و داماد و دختر و نوه هایش. بلکه می فرماید:
هم فاطمةُ و ابوها و بعلُها و بنوها
یعنی پیامبر را هم با عنوان پدر فاطمه بشناسید
و علی را به عنوان شوهر فاطمه
و حسن و حسین را با مدالِ فرزندان فاطمه
فاطمه ای که عالَم به خاطر او خلق شده است، آیا جفا نیست او را به عنوان فقط یک زن بشناسیم؟!
آنچه که آفریده حق، بوده برای فاطمه
گفت از آن سبب نبی: من به فدای فاطمه