چند روز قبل به منزل یکی از اقوام رفته بودم . یک آکواریوم روی اوپن آشپزخانه توجهم را جلب کرد . گفت : تازه خریدیم و هنوز ماهی توش نینداختیم . گفتم : من که با آکواریوم مخالفم . با تعجب پرسید : چرا ؟گفتم : چون آکواریوم در واقع یک زندان است که ما ماهی هایی رو که باید در رودخانه  و دریا شنا کنند ، در آن زندانی می کنیم . گفت : خب ، بهشون غذا میدم . گفتم : خب توی زندانها هم به زندانی ها صبحانه و ناهار و شام میدن ! اما آیا این کار جبران سلب آزادی رو می کنه ؟ هرگز . من با کسانی هم که در خانه قفس پرنده نگه می دارن هم ، مخالفم . در قفس کردن یک قناری چه فرقی با قطع کردن بالهای او داره ؟ بال را واسه ی پرواز در گستره ی آسمان میخواد و وقتی شما او رو در یک قفس سی سانتی کردی ، دیگه انگار بال نداره . فقط باید بره اون طرف قفس و دوباره برگرده این طرف !  ما انسانها چقدر مغروریم که حاضریم برای تماشای ماهی یا گوش دادن به آواز قناری ، اونها رو سالها در قفس زندانی کنیم . امام سجاد ( علیه السلام ) در روز عید فطر تمام غلامان خود را آزاد می کردند . کاش ما هم ماهی ها و پرنده هایی که در خانه محبوس کرده ایم ، آزاد کنیم تا به دریا و آسمان برگردند . . .  اللهم فُکّ کلّ أسیر . . .