مُسلم در صحيح خود نقل مي كند كه شخصي نزد عمر آمد و گفت : من جُنُب شده ام ولی آب برای غسل ندارم . عمر گفت : نماز نخوان ! عمار که در آن جا بود گفت : مگر یادت رفته که من و تو در یکی از جنگ ها محتلم شدیم و آب نیافتیم . تو نماز نخواندی ! ولی من روی خاک غلتیدم  و نماز خواندم { چون تصور می کردم همانطوریکه در غسل باید کل بدن را با آب بشوییم ، در تیمم هم باید تمام بدن به خاک مالیده شود } وقتی به نزد پیغمبر برگشتیم ، حضرت فرمود : همین که کف دست هایت را روی زمین بزنی و با آن پیشانی و روی دست ها را مسح کنی ، کافی است . عمر گفت : ای عمار ، از خدا بترس ! عمار گفت : اگر ناراحت می شوی ، دیگر این قضیه را نقل نمی کنم !
حدثني عبدالله بن هاشم العبدي حدثنا يحيى ( يعني ابن سعيد القطان ) عن شعبة قال حدثني الحكم عن ذر عن سعيد بن عبدالرحمن بن أبزي عن أبيه أن رجلا أتى عمر فقال : إني أجنبت فلم أجد ماء فقال لا تصلّ فقال عمار أما تذكر يا أمير المؤمنين إذ أنا وأنت في سرية فأجنبنا فلم نجد ماء فأما أنت فلم تصل وأما أنا فتمعكت في التراب وصليت فقال النبي صلى الله عليه و سلم إنما كان يكفيك أن تضرب بيديك الأرض ثم تنفخ ثم تمسح بهما وجهك وكفيك فقال عمر اتق الله يا عمار قال إن شئت لم أحدث به
جالب آن است که بخاری در صحیح خود هنگام نقل همین قضیه ، سخن عمر به آن مرد را که گفت : ( نماز نخوان ) سانسور کرده است ! ملاحظه بفرمایید :

حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ عَنْ ذَرٍّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ إِنِّى أَجْنَبْتُ فَلَمْ أُصِبِ الْمَاءَ . فَقَالَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَمَا تَذْكُرُ أَنَّا كُنَّا فِى سَفَرٍ أَنَا وَأَنْتَ فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ ، وَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فَصَلَّيْتُ ، فَذَكَرْتُ لِلنَّبِىِّ - صلى الله عليه وسلم - فَقَالَ النَّبِىُّ ( صلى الله عليه وسلم) « إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا » . فَضَرَبَ النَّبِىُّ - صلى الله عليه وسلم - بِكَفَّيْهِ الأَرْضَ ، وَنَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ .