مهمترین وظیفه ما در زمان غیبت، انتظار فرج و دعا برای ظهور حضرت و حفظ دین است . در روایتی مشهور امام صادق (ع) فرمودند : در زمان غیبت که زمان فتنه و شبهه است و شما در امواج مصائب در حال غرق شدن هستید ، دعای غریق را بخوانید :
يَا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِك‏
خدایا مرا بر دینت ثابت قدم قرار بده
هر کجا وظیفه مشخص و واضح بود ، بدون هیچ گونه واهمه و ترسی و با توکل بر خدا به انجام آن اقدام کنیم و کجا امر مشتبه و فضا غبارآلود بود ، توقف کنیم و بی گدار به آب نزنیم و وارد هر فتنه ای نشویم تا از تبعات اقدام بی پشتوانه ی علم و یقین مصون بمانیم
نسبت به امر معروف و نهی از منکر حسّاس باشیم و نخست معروف ها را در وجود خود و خانواده خود پیاده نموده و منکرات را از وجود و زندگی خود دور سازیم
از قلّت و تعداد کم دوستان حضرت و کثرت دشمنان شیعه نهراسیم ، چرا که همواره اهل حق در قلّت و اهل باطل اکثریت بوده اند ( اللهم انا نشکو الیک فقد نبیّنا و غیبة ولیّنا و کثرة عدوّنا و قلّة عددنا )