ای که به عشقت اسیر، خِیلِ بنی آدم است
سوختگانِ غَمَت، با غم دل، خُرَّمَند
هرکه غمت را خرید، عِشرتِ عالَم فروخت
با خبرانِ غمت، بی خبر از عالمند
در شِکنِ طُرّه ات، بسته دل عالمی است
وان همه دلبستگان، عُقده گشای همند
یوسفِ مصرِ بقا، در همه عالم تویی
در طلبت مرد و زن آمده با دِرهَمَند
تاجِ سر بوالبشر، خاک شهیدان توست
این شهدا تا ابد، فخرِ بنی آدمند
چون به جهان خرّمی، جز غم روی تو نیست
باده کشانِ غمت، مستِ شراب غَمَند
گشت چو در کربلا پرچمِ عشقت بلند
خِیلِ مَلَک در رکوع، پیشِ لوایت خَمَند
خاک سر کوی تو، زنده کند مُرده را
زان که شهیدان تو جمله مسیحا دمند
هردم از این کشتگان گر طلبی بذلِ جان
در قدمت جان فشان، با قدمی محکمند