وصال باطل!
دیروز به منزل یکی از دوستان رفتیم. پدرش درباره ی مطالبی که از شبکه ی وصال حق ماهواره دیده بود، صحبت می کرد و می گفت: خیلی خوب پنبه ی سخنان آقای حسینی قزوینی را زده است! آقای حسینی قزوینی مدیر سایت ولیعصر(ع) است و در شبکه ی ولایت نیز برنامه دارد. در همان حال ماهواره را روشن کرد و شبکه وصال را آورد. اتفاقاً مجری برنامه در حال نقد قسمتهایی از مطالب سایت ولیعصر(ع) بود. در زیر قسمتهایی از مطالب سایت را خط کشیده بود و ادعا می کرد که با هم تناقض دارند:
می گفت: یک جا می گوید: حضرت زهرا در اثر مصیبت رحلت پدر ضعیف و نحیف شده بود و در اثر صدمات وارده به خاطر هجوم به خانه اش برای گرفتن بیعت از علی، مجروح گردیده بود و در همان صفحه می گوید: وقتی می خواستند علی را ببرند، زهرا چنان کمربند علی را محکم گرفت که سه مرد قوی نتوانستند او را از علی جدا کنند و مجبور شدند برای جدا کردن دست او از علی، به تازیانه متوسل شوند
مجری برنامه می گفت: آخه چطور ممکنه زنی مجروح و آسیب دیده و پهلو شکسته، آنقدر زور داشته باشد که سه مرد قوی هم حریفش نشوند؟
خیلی تعجب کردم. اگر همه نقدهای شبکه ی وصال از این قبیل باشد، حیف پولی که صرف راه اندازی آن کرده اند! نقدهایی که حتی یک بچه هم پوچ بودنش را می فهمد!
آخه مرد حسابی! درست است که حضرت زهرا (س) در آن لحظات از نظر جسمی مجروح و ناتوان بودند، ولی نمی توانند ببینند که امامشان را برای بیعت اجباری می برند و به هر قیمتی شده می خواهند نگذارند این قضیه محقق گردد. جسم ضعیف است ولی روح قوی و قضیه، حسّاس.
بی اختیار به یاد عصر عاشورا افتادم. زمانی که حضرت بی حرکت روی زمین افتاده بودند ولی کسی جرأت نزدیک شدن به حضرت را نداشت. برخی می گفتند: شاید حیله ی جنگی به کار برده و می خواهد ما را غافلگیر کند. خبیثی پیشنهاد داد به خیمه ها حمله کنید و گفت: اگر هنوز رمقی داشته باشد، در برابر این قضیه عکس العمل نشان خواهد داد.
یکی فریاد زد: حسین، به خیمه ها حمله کردند و حضرت روی زانوها بلند شدند و فرمودند: إن لم یکن لکم دین، فکووا احراراً فی دنیاکم . . .
آری حضرت، قصد حیله زدن و غافلگیر کردن نداشتند و واقعاً توان حرکت از ایشان سلب شده بود. اما حمله به خیمه ها چیزی نبود که بتوانند تحمل کنند و شنیدن خبر آن، به حضرت توان مضاعف برای نشان دادن عکس العمل داد.
انشاءالله در پُست بعدی درباره ی آیه ی غار که دستاویزی برای اهل سنت شده تا ابوبکر را مهم جلوه دهند، خواهم پرداخت.
می گفت: یک جا می گوید: حضرت زهرا در اثر مصیبت رحلت پدر ضعیف و نحیف شده بود و در اثر صدمات وارده به خاطر هجوم به خانه اش برای گرفتن بیعت از علی، مجروح گردیده بود و در همان صفحه می گوید: وقتی می خواستند علی را ببرند، زهرا چنان کمربند علی را محکم گرفت که سه مرد قوی نتوانستند او را از علی جدا کنند و مجبور شدند برای جدا کردن دست او از علی، به تازیانه متوسل شوند
مجری برنامه می گفت: آخه چطور ممکنه زنی مجروح و آسیب دیده و پهلو شکسته، آنقدر زور داشته باشد که سه مرد قوی هم حریفش نشوند؟
خیلی تعجب کردم. اگر همه نقدهای شبکه ی وصال از این قبیل باشد، حیف پولی که صرف راه اندازی آن کرده اند! نقدهایی که حتی یک بچه هم پوچ بودنش را می فهمد!
آخه مرد حسابی! درست است که حضرت زهرا (س) در آن لحظات از نظر جسمی مجروح و ناتوان بودند، ولی نمی توانند ببینند که امامشان را برای بیعت اجباری می برند و به هر قیمتی شده می خواهند نگذارند این قضیه محقق گردد. جسم ضعیف است ولی روح قوی و قضیه، حسّاس.
بی اختیار به یاد عصر عاشورا افتادم. زمانی که حضرت بی حرکت روی زمین افتاده بودند ولی کسی جرأت نزدیک شدن به حضرت را نداشت. برخی می گفتند: شاید حیله ی جنگی به کار برده و می خواهد ما را غافلگیر کند. خبیثی پیشنهاد داد به خیمه ها حمله کنید و گفت: اگر هنوز رمقی داشته باشد، در برابر این قضیه عکس العمل نشان خواهد داد.
یکی فریاد زد: حسین، به خیمه ها حمله کردند و حضرت روی زانوها بلند شدند و فرمودند: إن لم یکن لکم دین، فکووا احراراً فی دنیاکم . . .
آری حضرت، قصد حیله زدن و غافلگیر کردن نداشتند و واقعاً توان حرکت از ایشان سلب شده بود. اما حمله به خیمه ها چیزی نبود که بتوانند تحمل کنند و شنیدن خبر آن، به حضرت توان مضاعف برای نشان دادن عکس العمل داد.
انشاءالله در پُست بعدی درباره ی آیه ی غار که دستاویزی برای اهل سنت شده تا ابوبکر را مهم جلوه دهند، خواهم پرداخت.
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۱/۱۲ ساعت 14 توسط احمدیاسر وافی
|