دفتر یکی از مراجع در پاسخ به این سؤال من که: آیا مرگ مغزی، شرعاً مرگ محسوب می شود؟ پاسخ داده است که: اگر به هیچ وجه امکان بازگشت وجود نداشته باشد، شرعاً مرگ محسوب می شود.
ولی این پاسخ، قابل مناقشه است.
زیرا هیچ ارتباطی بین عدم امکان بازگشت و صدقِ مرگ شرعی به نظر نمی رسد.
خیلی از بیماری ها هستند که در مرحله ای از آن، تمام پزشکان از درمان آن اظهار عجز می کنند و به اصطلاح مریض را جواب می کنند مانند سرطانهای بدخیمِ پیشرفته یا بیماری ایدز. آیا می توان از قلب این گونه بیماران هم استفاده نمود؟!
یا مثلاً شخصی را که به اعدام محکوم شده و یک ساعت دیگر قطعاً حکم او اجرا می شود، آیا می توان قلب او را برداشت و به بیمار محتاجِ به آن پیوند زد؟!
تازه، ظاهراً هنوز استاندارد قابل اطمینانی برای تشخیص مرگ مغزی وجود ندارد. به همین جهت است که برای تشخیص آن، تیم پزشکی تشکیل می شود و نظر اکثریت را ملاک کار قرار می دهند.
بر خلاف دفتر این مرجع، حضرت آیة الله صافی این چنین جواب داده اند:
به نظر اینجانب برداشتن عضو مسلمانی که هنوز فوت نکرده و لو مرگ مغزی او مسلم باشد، جایز نیست.